از میان ای میل هایی که می رسد گاهی نوشته های ناشناس  اما زیبایی پیدا می شود. مثل این :  

دوست، تقدیر گریزناپذیر ما نیست. برادر، خواهر، پسرخاله و دختر عمو نیست که آش کشک خاله باشد. دوستی انتخاب است. انتخابی دو طرفه که حد و مرز و نوع آن به وسیله همان دو نفری که این انتخاب را کرده اند، تعریف می شود. با دوستانمان میتوانیم از همه چیز حرف بزنیم و مهم تر آنکه می توانیم از هیچ چیز حرف نزنیم و سکوت کنیم. با دوستانمان میتوانیم درد دل کنیم و مهم تر آنکه می شود درد دل هم نکرد و بدانیم که می داند. از دوستانمان می توانیم پول قرض بگیریم و اگر مدتی بعد او پول خواست و نداشتیم با خیال راحت بگوییم نداریم و اگر مدتی بعدتر دوباره پول احتیاج داشتیم و او داشت دوباره قرض بگیریم. با دوستانمان میتوانیم بگوییم: امشب بیا خونه ما دلم گرفته و اگر شبی دیگر زنگ زد و خواست به خانه مان بیاید و حوصله نداشتیم بگوییم : امشب نیا حوصله ندارم. با دوستانمان می توانیم بخندیم، می توانیم گریه کنیم، می توانیم رستوران برویم و غذا بخوریم، می توانیم بی غذا بمانیم و گرسنگی بکشیم، می توانیم شادی کنیم، می توانیم غمگین شویم، میتوانیم دعوا کنیم. می توانیم در عروسی خواهر و برادرش لباس های خوبمان را بپوشیم و فکر کنیم عروسی خواهر و برادر خودمان است و اگر عزیزی از عزیزان دوستانمان مرد، لباس سیاه بپوشیم و خودمان را صاحب عزا بدانیم. با دوستانمان میتوانیم قدم بزنیم، می توانیم نصف شب زنگ بزنیم  و بگوییم : پاشو بیا اینجا و اگر دوستمان پرسید چی شده؟ بگوییم : حرف نزن فقط بیا و وقتی دوستمان بی هیچ حرفی آمد خیالمان راحت باشد که در این دنیا تنها نیستیم. با دوستانمان می توانیم حرف نزنیم، کاری نکنیم، جایی نرویم و فقط از اینکه هستند خوشحال و خوشبخت باشیم.........

آدمهایی هستند که زندگی را بیشتر می فهمند .  در پیچ و تابهای کلافهای آن گم 

 نمی شوند. دردها و شادیهایش را کودکانه می پذیرند. با آدمی آدم وار زندگی می کنند . مهربانند . راضیند. خوشحالند و در یک کلام زندگی را بیش از بقیه آدمها می فهمند.  

دیوید از این دست آدمهاست که من ماهها جزییات زندگیش را دیدم و از نگاهش به زندگی لذت بردم. صبح زود که از خانه خارج می شود با لبخندی می رود و شبها که اواسط شب بر می گردد با لبخند بر می گردد. در تمام روز به همه موجودات سر راهش کمک می کند.  

هرگز لب به شکایت نمی گشاید چون اصلا شکایتی ندارد. او زندگی را بیشتر می فهمد.  

حداقل مشکلاتی که او در زندگی دارد را بیشتر آدمهای اطراف من ندارند اما او زندگی را بیشتر می فهمد. برای پیدا کردن آدمهایی که زندگی را بیشتر می فهمند لازم نیست جای دوری برویم. گاهی کنار ما هستند.

شنوده‌ام که بسی خلق جان بداد و بمرد
ز ذوق و لذت آواز و نغمه داوود
شها نوای تو برعکس بانگ داوود ست
کز آن بمرد و از این زنده می‌شود موجود
ز حلق نیست نوایت ولیک حلقه رباست
هزار حلقه ربا را چو حلقه او بربود